จากสมุดบันทีกเล่มเก่าที่ไม่เคยเผยแพร่ที่ไหน ป้าโอ้ทอ่านแล้วนึกย้อนไปเมื่อวันที่เขียน กลอน และ บทความเหล่านี้ "เออนะ เราก็มีช่วงเพ้อเหมือนกัน ตามวัย" 'ก็วัยรุ่นอ่ะ'
It is from my old diary which never public anywhere. When I read what I wrote in this diary made me go back to that time. " I had a moment as usual teenager with crazy in love too" but now read them agian I found " Why I was so silly" (Oath 2013)

Thursday, May 23, 2013

น้อยใจ

ก็มีบ้างในบางคราว
บางเวลามันอดที่จะคิดไม่ได้
ก็เธอทำอะไรไม่เคยบอกฉันเลยนี่
อย่างนี้ฉันก็น้อยใจน่ะซิ

โอ้ทค่ะ '2539

นาฬิกาปลุก

นาฬิกาปลุก  บอกเวลาที่เราตั้งไว้
ถ้าหัวใจมันปลุก  มันหมายความว่าพบคนถูกใจ

โอ้ทค่ะ'2539

ตน

ผู้ใดรู้จักใจตนเอง
ผู้นั้นถือเป็นคนเก่งคนหนึ่ง
ผู้ใดรู้จักห้ามใจตนเอง
ผู้นั้นเป็นคนน่านับถือ
.................

'ทุกสิ่งย่อมมีที่มาที่ไป จู่ จู่ จะเกิดขึ้นเองเป็นไปไม่ได้'

................
คนเราย่อมรู้ตัว ว่าทำอะไรอยู่
มันดีหรือไม่ดี เราก็ย่อมรู้อยู่
การที่เราจะทำอะไรสักอย่าง
เราก็ต้องคิดว่ามันควรที่จะทำแล้ว

..................
'ประสบการณ์ยังน้อย  ต้องค่อยๆ ศึกษา  แล้วจะรู้เองว่าดีหรือไม่'
..................

ไม่รักแต่คิดถึง...

เธอบอกว่าทุกอย่างอยู่ในใจ
แต่ถ้าเธอไม่บอก
แล้วฉันจะรู้ได้อย่างไร

ภาวินี ศิริขันธ์
27 มกราคม 2538

บทนี้ลอกมา 'รักเธอ...'

รักเธอเท่าที่ใจอยากรัก
เธอจะรักหรือไม่ฉันไม่สน
ขอเพียงฉันมีเธออยู่หนึ่งคน
เธอจะมีอีกกี่คนฉันไม่แคร์
เต็มใจพร้อมยอมรับสภาพ
เธอจะทราบหรือไม่ก็ตามแต่
และไม่ว่าอะไรจะเปลี่ยนแปร
ฉันก็รักเธอแน่ๆ ไม่เปลี่ยนไป

ตุลาคม 2538

เรือน้อย คนเขียนมึน

เรือน้อย  เจ้าลอยวน  กลางสระ
สุดแสนจะ  สบายใจ   ไหวสะเทือน
กระแสน้ำ  ไหลริน  เป็นระรอก
นึกไม่ออก  ต่อไม่ได้  จบดีกว่า

ไม่มีสัมผัส ไม่มีจังหวะ  ไม่มีความหมาย

...

ภาวินี ศิริขันธ์
ตุลาคม 2538

ขอบคุณ

ขอบคุณที่ทำให้รู้จัก"ความคิดถึง"
ขอบคุณกับความอ่อนโยนที่มีให้
แต่ก็ยังไม่เข้าใจ  ทำไมบางครั้งจึงเฉยเมย
จะคอยวันที่คนคุ้นเคย  เปิดใจรับฉันอย่างจริงจัง
....................
ฉันอยากรู้จริง จริง
ในใจเธอมีอะไรซ่อนอยู่
ในความคิดของเธอมีใคร
เมื่อไหร่เธอจะบอกฉันซะที

ภาวินี  ศิริขันธ์
30 ตุลาคม  2538

ลืม...

ลืมกันแล้วใช่ไหม
ถึงได้เงียบอย่างนี้
โทรศัพท์บ้านฉันก็มี
ทำไมคนดี ไม่โทรมา

"คิดถึงอีกแล้วนะ ก็เธอห่างหายไปนาน"

Who are you?
I do not know.

He is in my mind. I can not tell anyone.


ภาวินี ศิริขันธ์
1 ตุลาคม 2538
"A bouquet with no name of the sender reached to a woman.
On this season ten years ago,my room was filled with flowers. He was smiling at me with a bouquet in his arm. "